مسئله 480 - اگر مردى با حائض زنا كند ، يا با حائض نامحرمى - به گمان اين‌كه عيال خود او است - جماع نمايد ، احتياط مستحب آن است كه كفّاره بدهد . مسئله 481 - كسى كه نمىتواند كفّاره بدهد ، استغفار كند ، و هر وقت توانست ، احتياط مستحب آن است كه كفّاره را بدهد . مسئله 482 - طلاق دادن زن در حال حيض - بطورى كه در كتاب طلاق گفته مىشود - باطل است . مسئله 483 - اگر زن بگويد : حائض هستم يا از حيض پاك شده‌ام ، بايد حرف او را قبول كرد . مسئله 484 - اگر زن در بين نماز حائض شود ، نماز او باطل است . مسئله 485 - اگر زن در بين نماز شكّ كند كه حائض شده يا نه ، اگر ممكن است همان وقت وارسى كند ، و گرنه نماز را ادامه بدهد و بعد از نماز وارسى كرده ، اگر معلوم نشد كه در وقت نماز حائض بوده ، نمازش صحيح است . مسئله 486 - اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز حائض شده ، نمازى كه خوانده باطل است . مسئله 487 - بعد از آنكه از خون حيض پاك شد ، واجب است براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمّم بجا آورده شود ، غسل كند . و دستور آن مثل غسل جنابت است ، ولى براى نماز به احتياط واجب بايد - پيش از غسل يا بعد از آن - وضو هم بگيرد . و اگر پيش از غسل ، وضو بگيرد به احتياط نزديكتر است . مسئله 488 - بعد از آنكه از خون حيض پاك شد - اگر چه غسل نكرده باشد - طلاق او صحيح ، است و شوهرش هم مىتواند با او جماع كند ، و احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل از جماع با او خوددارى نمايد . امّا كارهاى ديگرى كه در وقت حيض ، بر او حرام بوده - مانند توقّف در مسجد و مس خطّ قرآن - تا غسل نكند بر او حلال نمىشود . مسئله 489 - اگر آب براى وضو و غسل ؛ كافى نباشد ، و به اندازه‌اى باشد كه بتواند يا غسل كند يا وضو بگيرد ، بايد غسل كند ، و بدل از وضو تيمّم نمايد . و اگر فقط براى وضو كافى باشد ، بايد وضو بگيرد و عوض غسل تيمّم نمايد . و اگر براى هيچ يك از آنها آب ندارد ، بايد دو تيمّم كند . يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو .